Wyjątkowe miejsce herbaty i sake w japońskiej kulturze

Herbata i Sake to dwa napoje, które automatycznie kojarzą się z Japonią. Z jednej strony mamy ceremonię, pełną refleksji i celebry, wiązaną z filozofią buddyzmu zen, z drugiej strony napój kojarzony z kulturą samurajską.

Wyjątkowe miejsce herbaty i sake w japońskiej kulturze

Są to napoje zakorzenione nie tylko w obyczajowości Kraju Kwitnącej Wiśni, lecz także jego duchowości i kulturze wyższej. Tradycja sporządzania napoju herbacianego sięga wielu setek lat przed naszą erą. Pierwsze wzmianki o piciu herbaty w Japonii pochodzą z początku epoki Heian (pocz. IX w.). Stawała się ona coraz popularniejsza dzięki mnichom, którzy, wracając ze studiów w Chinach, przywozili ze sobą susz. W Japonii także uważano herbatę za lekarstwo i napój ożywiający umysł. Popularność napoju herbacianego rosła nie tylko w klasztorach i na cesarskim dworze, ale również wśród pozostałych grup społecznych.

W połowie XIV w. w klasztorach buddyjskich wykształciły się reguły dotyczące picia herbaty. Dzisiaj ceremonia herbaciana chanoyu jest wyrafinowana w swojej prostocie. Wpływ na to miała filozofia zen, a także trzy postaci, które nadały obecny kształt japońskiej ceremonii przyrządzania i picia herbaty: Shukō Murata, Jōō Takeno i Rikyū Sen.

Sake jest napojem alkoholowym, który towarzyszy wszystkim celebrom i jest obowiązkowym napojem podczas powitań, wszelkich uroczystości, zaślubin, pogrzebów i ceremonii religijnych. Pito ją także dla otuchy, ulgi i niepamięci. W najdawniejszych czasach sake pito w świątyniach shintoistycznych. Poza symboliczną funkcją – jednoczenia z bogami, sake miała także moc oczyszczenia. Wchodziła w skład potraw życia (shinsen – ryż, sól, woda i sake) z shintoistycznych ołtarzy.

W epoce Edo (1600–1868), kiedy ustały wojny, samurajowie mieli coraz więcej czasu na spotkania towarzyskie przy sake. Picie w samotności jest do dzisiaj potępianym zwyczajem. Ceremonia san san kudo to toast sake spełniany przez młodą parę z trzech różnej wielkości naczyń. Ma zapewnić szczęście, pomyślność i zdrowie. Toast san san kudo spełnia również czternastoletnia kandydatka na gejszę, gdy postanawia o swojej przyszłości. Przed walkami sumo kapłan świątyni shinto, który pełni funkcję sędziego, skrapia nią arenę.

Spożywanie sake było także tradycyjnym elementem większości ludowych festiwali. Podczas święta hanami – biesiadowania pod ukwieconymi drzewami wiśni z rodziną i przyjaciółmi pije się również sake. Współcześnie wszystkim służbowym spotkaniom towarzyszy obowiązkowo sake.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *