Ciekawostki o Układzie Słonecznym

Układ Słoneczny to układ planetarny składający się ze Słońca i powiązanych z nim grawitacyjnie ciał niebieskich. Ciała te to osiem planet, 173 znanych księżyców, pięć planet karłowatych i miliardy małych ciał Układu Słonecznego, do których zalicza się planetoidy, komety, meteoroidy i pył międzyplanetarny.

Ciekawostki o Układzie Słonecznym

Na powierzchni Księżyca zalega ponad 150 ton sprzętu i pozostałości po misjach i lądowaniach. Są to np. 3 pojazdy księżycowe, które mogą być nadal sprawne, radzieckie łaziki, lądowniki, orbitery, moduły badawcze, sondy itp. W 2011r. NASA wydała rekomendację dla potencjalnych osób podbijających Księżyc mającą na celu poddanie ochronie tamtejszych, historycznych pozostałości. Szczególnej ochronie poddano miejsca lądowania Apollo 11 oraz 17, do których nie zaleca się zbliżać na odległość mniejszą niż 70m.

ksiezyc

Na biegunie północnym Saturna panuje burza. To układ chmur w kształcie sześciokąta, którego jeden bok ma ok. 13.800 km, czyli większa niż średnica Ziemi (ok. 12.700km). Ta dziwaczna formacja na Saturnie kryła się przed nami do lat 80. kiedy dwie sondy Voyager przeleciały koło gazowego giganta. Jednak ówczesne zdjęcia były dość słabej jakości.
Następne badania tego ciekawego zjawiska sięgają już XXI wieku i związany jest z przybyciem do Saturna sondy Cassini. Cassini mogła oglądać heksagon tylko w paśmie podczerwieni, gdyż w tym okresie na Saturnie trwała noc polarna (która trwa tam aż 15 lat) i sześciokąt był niewidoczny w świetle widzialnym. Noc polarna zakończyła się w ok. 2009 roku, a dziś możemy podziwiać piękną formację w wysokiej rozdzielczości. Naukowcy zauważyli na zdjęciach wielkie fale obłoków wyrzucane przez kąty sześciokąta, a także, że jego wnętrze jest ciemniejsze, niż brzegi.
Jak powstał ten sześciokąt jest do dziś zagadką. Jedna z hipotez dotyczących jego powstania głosi, że sześciokąt tworzy się na skutek wiatrów wiejących w atmosferze planety.
Podobnie regularne kształty udało się też osiągnąć w laboratorium naukowcom z Oksfordu podczas rotowania okrągłego pojemnika z cieczą. Obserwacje bieguna południowego nie wykazały, by istniała tam podobna formacja.

Sześciokątna burza na Saturnie

Wenus to druga planeta od Słońca, a jej nazwa pochodzi od rzymskiej bogini miłości – Wenus. Nazywana była „gwiazdą poranną” lub „gwiazdą wieczorną”. Bardzo jasny obiekt, który widzać zaraz po zachodzie lub zaraz przed wschodem to ona. W dobrych warunkach zdarza się wypatrzeć obiekt nawet w środku dnia… Na jej powierzchni panują ekstremalne warunki. Jest to najgorętsza planeta w Układzie Słonecznym – temperatura sięga tam nawet 500° C. Jest gorętsza od Merkurego, a zawdzięcza to gęstej atmosferze bogatej w dwutlenek węgla, co powoduje efekt cieplarniany. Ciśnienie na powierzchni planety jest około 92 razy większe niż na Ziemi, czyli takie, jakie jest pod wodą na głębokości nawet kilku kilometrów. Atmosfera Wenus składa się głównie z chmur kwasu siarkowego, dwutlenku węgla i azotu. Na powierzchni Wenus istnieje co najmniej 167 ogromnych wulkanów, które mają ponad 100 km średnicy.

Jeden z wielu wulkanów na Wenus

Myślisz, że Mount Everest to wielka góra? Poznaj Olympus Mons – wygasły wulkan, który znajduje się na Marsie i ma wysokość około 21.000 m.. Mount Everest ma zaledwie 8848 m. „wzrostu”. Ma on ok. 550 km szerokości u podstawy, a znajdujący się na wierzchołku krater jest długi na 85 km, szeroki na 60 km oraz głęboki na 3 km.. Jest to najwyższe wzniesienie w Układzie Słonecznym. Gdyby ten wulkan znajdował się na naszej planecie, zapadłby się pod własnym ciężarem, z powodu większej grawitacji niż na Marsie. Olympus Mons można zaobserwować w bardzo dobrych warunkach, w dużym teleskopie i powiększeniu oraz gdy Mars jest bardzo blisko Ziemi.

olympus-mons

Apophis to planetoida, która została odkryta 19 czerwca 2004 roku. Należy ona do planetoid z tzw. grupy Atena, których orbity zbliżone są do orbity ziemskiej. Obiega ona Słońce w ciągu 323 dni. Nazwa planetoidy pochodzi od Apophisa, demona destrukcji i symbolu ciemności w mitologii egipskiej. Dlaczego ta planetoida jest taka ciekawa? Gdyż jest potencjalną kandydatką na planetoidę, która może uderzyć w Ziemię w 2029 roku. Średnicę planetoidy oszacowano na 330 m, a masę na ok. 40 megaton (40.000.000 ton). Według obecnych danych planetoida znajdzie się najbliżej Ziemi w piątek 13 kwietnia 2029 roku. Minie wtedy Ziemię w odległości ok. 38 000 km. Obiekt osiągnie jasność 3,3 magnitudo i będzie widoczny gołym okiem w Europie, Afryce i zachodniej Azji.

apophis

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *